Kampüs ağımızı neden kendimiz yazdık?

Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi'nde okuyan bir grup öğrenci olarak bir sorunumuz vardı: kampüste üretilen projeler, kazanılan yarışmalar, yapılan stajlar hiçbir yerde birikmiyordu. Herkes bir şeyler yapıyor ama mezun olunca geriye dağınık bir WhatsApp geçmişi ve birkaç Instagram hikâyesi kalıyordu.

Üretilen her şeyin kaydını tutan, kampüsün kendi ağı — bunu kimse bizim yerimize yapmayacaktı.

Hazır platform neden yetmedi?

LinkedIn var, Discord var, Instagram var. Ama hiçbiri "bu kampüste kim ne üretiyor?" sorusuna cevap vermiyor. LinkedIn mezuniyete kadar boş duruyor, Discord'da bilgi 24 saatte kayboluyor. Biz üniversite mail adresiyle girilen, sadece MAKÜ'lülere ait, üretimi merkeze alan bir ağ istedik.

Ne kurduk?

MAKÜ Portal bugün şunları yapıyor:

• Profil & CV: Deneyimler, projeler ve yetkinlikler tek profilde birikiyor; tek tıkla yazdırılabilir özgeçmişe dönüşüyor.
• Kampüs akışı: Duyuru, etkinlik, staj, proje ve Teknofest paylaşımları kategorize bir akışta.
• Liderlik tablosu: Her proje, deneyim ve paylaşım puana dönüşüyor; en çok üretenler öne çıkıyor.
• Kişi arama: Öğrenci, akademisyen ve mezunlar arasında arama.

Nasıl geliştiriyoruz?

Backend Spring Boot (Java 21), frontend Angular. Giriş, üniversite mail adresine gönderilen tek kullanımlık kodla — şifre yok. Kod PostgreSQL'de bcrypt ile saklanıyor, mailler AWS SES üzerinden gidiyor. Her main push'unda GitHub Actions derleyip Docker imajı olarak sunucuya deploy ediyor.

Bunların hiçbiri bir ders projesi zorunluluğu değildi. Sprint planı yaptık, code review yaptık, production'da hata yedik ve düzelttik. Öğrendiğimiz en net şey şu oldu: gerçek kullanıcısı olan bir sistemi ayakta tutmak, en iyi bilgisayar mühendisliği dersi.

Sırada ne var?

Topluluk sayfaları, mentörlük eşleştirmesi ve gamification yol haritamızda. Bu blogda hem teknik yazılar hem de kampüsten başarı hikâyeleri paylaşacağız. MAKÜ'lüysen üniversite mailinle giriş yap, profilini oluştur — ürettiğin her şey artık kayıt altında.